Ώρα ευθυνών …

O Κωστής Μπότσαρης αναλύει στο προσωπικό του blog τον αποκλεισμό του ΠΑΟΚ από το Γιουρόπα Λιγκ από μία ομάδα υποδεέστερή του.
0
Κωστής Μπότσαρης
25/08/2017 • 00:30
ΠΑΟΚ
  • shares
Η βραδιά ντροπής στο 'Οστερσουντ για τον ΠΑΟΚ αποτέλεσε τη χειρότερη επιβεβαίωση όλων των κακών και άστοχων που προηγήθηκαν από το τέλος της περασμένης σεζόν μέχρι και τώρα. Ο πρωτοφανής αποκλεισμός του «Δικεφάλου» από τη συνέχεια του Europa League από μια ομάδα σαφώς υποδεέστερη, αλλά με πλάνο και λογική, με αρχή και τέλος στο ποδόσφαιρο που παίζει, αποτελεί ουσιαστικά το τίμημα λαθών που επαναλαμβάνονται δίχως να γίνονται μάθημα. Κι αυτός είναι ένας γενικός κανόνας για τον οργανισμό της ομάδας που δεν επιδέχεται εξαιρέσεις.
 
Για ένα «έγκλημα» που συντελείται με κύριο χαρακτηριστικό την καθυστέρηση σε όλα τα επίπεδα. Από τη λήψη αποφάσεων μέχρι και τις τελικές επιλογές με πλέον αντιπροσωπευτικό παράδειγμα στην τρέχουσα σεζόν την προηγούμενη τεχνική ηγεσία. Ένα ρίσκο άνευ λόγου κι αιτίας, σε μια χρονιά που οι ίδιοι οι άνθρωποι της ομάδας έθεσαν τον πήχη όσο πιο ψηλά μπορούσαν κάνοντας λόγο για το πρωτάθλημα. Η απόφαση του Βλάνταν Ίβιτς να μη συνεχίσει στον πάγκο της ομάδας μαρτυρούσε κάποιο πρόβλημα. Παρόλα αυτά ο ΠΑΟΚ έμοιαζε να συνεχίζει με ένα σημαντικό πλεονέκτημα, την ομοιογένεια και τη συνοχή, ελέω των λίγων αλλαγών στο έμψυχο υλικό του. Πάραυτα, η επιλογή της διάδοχης κατάστασης στην τεχνική ηγεσία μ’ ένα ανεξήγητα μεγάλο ρίσκο για μια ακόμη φορά. Μιας λύσης που δεν προήλθε μέσα από τη λογική διαδικασία της επιλογής του τεχνικού διευθυντή, ώστε να έχει και την απόλυτη ευθύνη, αλλά μέσα από την παράταιρη διαδικασία της συμβουλευτικής οδού.
 
Η κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη από την αδυναμία έγκαιρης κάλυψης των δεδομένων αγωνιστικών αδυναμιών, όπως είχε συμβεί τον περασμένο χειμώνα μέσα από την απόκτηση του Πρίγιοβιτς περισσότερο και λιγότερο του Ενρίκε. Σ’ αυτήν την κακή συγκυρία προστέθηκε κι η ανεπαρκής – σε όλα τα επίπεδα – προετοιμασία. Από φυσική κατάσταση μέχρι την τακτική. Ένα σκηνικό που βαραίνει απόλυτα τους διοικούντες την Π.Α.Ε. κυρίως επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν συγκεκριμένα πράγματα που προδίδουν περισσότερο άναρχες σκέψεις και δράσεις, παρά αποτελέσματα οργανωμένης λειτουργίας και συγκεκριμένης στρατηγικής. Η ευθύνη των ποδοσφαιριστών εναπόκειται στη συνείδηση. Τόσο την περασμένη Κυριακή στη Λιβαδειά, σε μια πολύ ιδιαίτερη και θλιβερή μέρα, όσο και στη Σουηδία, όπου οι δεδομένες αδυναμίες όφειλαν να τις καλύψουν με προσωπικότητα, εγωϊσμό κι αποφασιστικότητα προκειμένου να μην υπάρξει αυτή η ατιμωτική βραδιά στην ιστορία του συλλόγου, που ντρόπιασε τους πάντες κι έδειξε αγνωμοσύνη ακόμη και για όσους έκαναν – για μια ακόμη φορά – χιλιάδες χιλιόμετρα προκειμένου να είναι στο πλευρό τους.
 
Την ύστατη ευθύνη φέρει ο Ραζβάν Λουτσέσκου, που κι αυτός πιθανόν να μη φανταζόταν τί είχε ν’ αντιμετωπίσει αναλαμβάνοντας μια ομάδα με τόσο κακή και λάθος νοοτροπία, αλλά και τόσα προβλήματα που δρουν ανασταλτικά στην προσπάθειά του ν’ αλλάξει πολλά και σοβαρά δεδομένα. Ωστόσο, η προσέγγισή του στη συγκεκριμένη αναμέτρηση αποδείχτηκε απόλυτα λανθασμένη καθώς επένδυσε στα ίδια πρόσωπα με τον αγώνα της Τούμπας, απέτυχε να βγάλει πάθος κι εγωϊσμό από τους ποδοσφαιριστές του, πήγε σε μια απόλυτα αμυντικογενή λογική για να προφυλάξει τα κεκτημένα του πρώτου ενενηντάλεπτου και οι αλλαγές του δεν έδωσαν το παραμικρό.

Η συνέχεια είναι ότι πιο δύσκολο λόγω του κλίματος που υπάρχει πλέον. Απόλυτη δυσπιστία, αντίστοιχη απογοήτευση στα όρια της οργής και καχυποψία για τη συνέχεια, κυρίως επειδή αυτή ομάδα, μ’ αυτήν την ιδιοκτησία δεν της λείπει τίποτα παρά μόνον η φυσιολογική λειτουργία ενός τέτοιου επιπέδου συλλόγου. Δεν μπορεί να βρεθεί κάτι θετικό σε όλο αυτό, τίποτα! Ούτε καν σ’ επίπεδο ευχών, του τύπου να διδαχτούν από το συγκεκριμένο πάθημα ώστε να μην επαναληφθεί. Είναι ώρα ευθύνης. Κάθε δράση έχει και συνέπεια. Η αντίστοιχη όλων όσων προηγήθηκαν ως τώρα είναι ο ατιμωτικός αποκλεισμός από τη σουηδική Όστερσουντ.
 
Καλό θα ήταν να επικρατήσει η ψυχραιμία, αν και νουθεσίες δε χωρούν πλέον. Ωστόσο αποτελεί πρώτης γραμμής ανάγκη να υπάρξει δημόσια τοποθέτηση των υπευθύνων για όλα όσα έχουν συμβεί προκειμένου να δοθούν εξηγήσεις και να ξεκαθαρίσει μια και καλή το ... θολό τοπίο. Το πρωτάθλημα και το κύπελλο απομένουν πλέον ως στόχοι, αλλά είναι μακρύς ο δρόμος και για τα δυο ώστε να μπορέσει κάποιος να επενδύσει ελπίδα και να βρει παρηγοριά σε κάτι από αυτά. Η ζωή δεν τελειώνει εδώ μεν όμως δεν είναι και κάτι που ξεπερνιέται εύκολα. Καλή συνέχεια και καλή δύναμη σε όλους ...
17/10/2017 • 08:08

Πρόκληση φιλοδοξιών για τους φιλοξενούμενους σε Μάντσεστερ, Μαδρίτη και Μπράντφορντ

Το Τσάμπιονς Λιγκ μας δίνει καλές ιδέες όμως μπορεί να κρύβει και "παγίδες" αυτή την αγωνιστική. Η λογική λέει πως στη Μαδρίτη θα δούμε ανοιχτό ματς εφόσον έτσι θέλει να παίζει και η Τότεναμ.

03/10/2017 • 15:54