Και στα μπαράζ με... ανταρτοπόλεμο! Γιατί εμπιστεύεσαι ότι ξέρεις καλύτερα...

Ο Δημήτρης Παπανικολάου γράφει στο προσωπικό του blog για τη συμμετοχή της εθνικής Ελλάδος στα μπαράζ των προκριματικών του παγκοσμίου κυπέλλου της Ρωσίας και την τακτική που θα πρέπει να ακολουθήσει.
0
Δημήτρης Παπανικολάου
09/10/2017 • 08:08
Οι παίκτες της εθνικής Ελλάδος
  • shares
Κάθε ένσταση για τον Μίκαελ Σκίμπε δεκτή, ειδικά αν πρόκειται για καλόπιστη κριτική. Κάθε συζήτηση για τη μη χρησιμοποίηση του Χριστοδουλόπουλου (ή οποιουδήποτε άλλου φορμαρισμένου ποδοσφαιριστή) να ανοίξει. Όταν δεν γίνεται μόνο για να... γίνει, αλλά για να βοηθήσει στην πορεία της Εθνικής, να τεθεί.

Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε τα βασικά. Ο σημερινός προπονητής της Ελλάδας είναι Γερμανός! Και ως τέτοιος (είτε έχει πάρει... χαρτάκι από τον Ότο Ρεχάγκελ, είτε όχι) οφείλουμε να δεχθούμε ότι θα κάνει τα... δικά του.

Άλλωστε θα έπρεπε να είμαστε ήδη "εκπαιδευμένοι" από την προηγούμενη θητεία του Όθωνα που πήρε το Euro 2004 στην Πορτογαλία χωρίς να... δει ποτέ τον Ζήκο (τελικό Τσάμπιονς Λιγκ με τη Μονακό) και τον Στολτίδη (τον πιο φορμαρισμένο αμυντικό χαφ του ΟΣΦΠ τότε) που πάταγε την αντίπαλη περιοχή και σκόραρε συχνά.

Ναι, και ο Σκίμπε κάνει λάθη. Αλίμονο. Ακόμα και στο νικητήριο ματς με την Κύπρο το Σάββατο η ομάδα δεν στήθηκε σωστά από τον προπονητή, ο οποίος δεν άλλαξε σύστημα ούτε στην πορεία όταν οι αντίπαλοι ήξεραν πως να μας εγκλωβίσουν στο δικό τους ρυθμό. Αλλά στο τέλος το φύλλο αγώνα έγραψε Κύπρος-Ελλάδα 1-2.

Αυτή η ομάδα λοιπόν, ξανάγινε ΟΜΑΔΑ χάρη στον Σκίμπε. Μετά από μία καταστροφική διετία που ξεκίνησε με τον μάνατζερ του Ρανιέρι να κάνει το δικά του στην Εθνική, ήρθε ένας ακόμα Γερμανός για να επιβάλει την τάξη. Και τα κατάφερε ανεξάρτητα από το αν θα πάει τελικά το καλοκαίρι του 2018 στη Ρωσία για το Μουντιάλ.

Η 2η θέση σε έναν όμιλο με αντιπάλους το Βέλγιο και την Βοσνία είναι ΕΠΙΤΥΧΙΑ. Και θα παρέμενε τέτοια ακόμα κι αν δεν φτάναμε στα μπαράζ του Νοεμβρίου. 

Σκεφτείτε μόνο τούτο: Μετά τα ξεφτιλίκια από τα Ν. Φερόε, η Ελλάδα δεν έχασε κανένα από τα παιχνίδια που έδωσε εκτός έδρας στον 8ο όμιλο. Ούτε καν από τους Βέλγους ή τους Βόσνιους. Θα μπορούσε μάλιστα να έχει κερδίσει και τα δύο αυτά ματς.

Αλλά όταν έρχεται η ώρα της δημιουργίας, αρχίζουν τα... ζόρια. Κι έρχεται το "μηδέν από μηδέν, μηδέν" όπως συνέβη με την Εσθονία στο Φάληρο. Το απόλυτο κενό, το απόλυτο τίποτα. Τι να κάνει όμως, ο Σκίμπε και οποιοσδήποτε άλλος στη θέση του όταν αυτή η στάνη, αυτό το γάλα βγάζει;

Μήπως υπάρχει άλλος Έλληνας φορ υψηλού επιπέδου εκτός από τον Μήτρογλου και δεν τον ξέρει ο Σκίμπε; Μήπως έχουμε τους τρομερούς εξτρέμ που σκοράρουν κι από 10-15 γκολ σε κάθε σεζόν με τις ομάδες τους και πρέπει να τους δείξουμε στον Γερμανό; Ή μήπως έχουμε 2-3 Φορτούνηδες ακόμα και δεν τους έχει ανακαλύψει;

Το βέβαιο είναι ότι έχουμε καλούς αμυντικούς και με την προσθήκη του Ζέκα και πολλά τρεξίματα στον ευαίσθητο χώρο της δημιουργίας των αντιπάλων, που στην πλειοψηφία τους διαθέτουν παίκτες με μεγάλη ποιότητα στα χαφ. Κι έτσι μπορούμε να τους χαλάμε το παιχνίδι. 

Ο Σκίμπε γνωρίζει λοιπόν, άριστα σε τι είμαστε καλοί. Στην... καταστροφή και στην κόντρα, αρκεί να παίζει ο Μήτρογλου. Στον... ανταρτοπόλεμο δηλαδή. Και φυσικά στις στημένες φάσεις. Αυτά είναι τα λίγα πλεονεκτήματα της Εθνικής μας κι αυτά αναδεικνύει ο προπονητής της.

Και να είστε σίγουροι ότι στα μπαράζ δεν θα έχει εύκολο έργο απέναντί μας κανένας από τους 2ους των ομίλων. Ούτε καν οι Ιταλοί ή οι Πορτογάλοι του Σάντος. Γιατί με τους υπόλοιπους οι πιθανότητές μας θα είναι σε μεγάλο βαθμό μοιρασμένες.